Yoruyorsun ülkem, yoruyorsun insanım… İki yüzlülüğünle yoruyorsun… Çünkü biliyoruz ki her bir damla gözyaşında bir “ama” saklı gerçekte.

İçimiz yanıyor… Mutsuz, öfkeli, tepkiliyiz… İsyan ediyoruz, intikamın bin bir türlü hayallerini kuruyoruz… Ama ne yazık ki bütün bu tepkilerimizi …

Okumaya devam et →

Sanata ve sanatçılara karşı büyük bir kıskançlık duyuyorum… Kendimde herhangi bir sanat dalının zerre yeteneği olmaması değil sebebi, çünkü biliyorum …

Okumaya devam et →

Originally posted on YazmanyaC:
İletişim Fakültesi’ne başladığım gündü… Sınıfın kapısından çok yakışıklı bir adam girdi… Bir kolu alçıdaydı ama yine…

Başkent’te oturmanın güzel yanları vardır. Bir kere Devlet ve Diplomasi şehridir Ankara, haliyle siyasetten uzak olmak mümkün değildir burada. Üç …

Okumaya devam et →

Ben hayatta zorunlulukla yapılan şeylerin geçerliliğine inanmam. Zorunlu derslerden de hiç keyif almadım hayatım boyunca. Örneğin müziğe yeteneği sıfır olan, …

Okumaya devam et →

Yurdum insanı malum, duyarlıdır. Son zamanlarda da bir sosyal sorumluluk kampanyasını pek benimsedi. Herkes kafasından aşağı bir kova su döküyor …

Okumaya devam et →

Ağır bir karabasan çöktü üzerimize… Yüzlerce insanın ölümüne yol açan, vahşi bir cinayetin seyircileri olarak travma yaşıyoruz hepimiz. (Bütün delillerin …

Okumaya devam et →

Ağlıyorum hem acımdan, hem de utancımdan… Ruhum tükendi, içim kurudu… Sanki görünmez, ağır bir yük var omuzlarımda ve uykumda dahi …

Okumaya devam et →

Kelimelerle aram bozuk bugünlerde… Çünkü ben güzel kelimeleri seviyorum, umutlu kelimeleri… Günışığı altında parlayan renkleri, ay ışığı ile dans eden …

Okumaya devam et →